Rond 10 februari 2025 ben ik aan een groot houten paneel van 50 cm begonnen, iedere dag even zitten en wat dotjes zetten.
Even tijd voor mijzelf in het Atelier, niemand om mij heen alleen mijn gedachten en de stilte….
Voor en na het overlijden van mijn vader (mijn vader is overleden op 22 februari (2025), een periode waarin je echt wordt geleefd en in de overlevingsstand staat, heeft het werken aan dit paneel mij geholpen, en nog steeds, stapje voor stapje….
Even in het hier en nu blijven, ademhalen en blijven voelen. Even bij jezelf blijven, de stilte, de tranen laten vloeien of niet, want alles is goed. Er is geen goed of fout. Blijven voelen, hoe moeilijk dat ook is.
Het voelt ook als troost, iets moois als herdenking aan mijn vader.
Ik noem het daarom ook “De cirkel van Troost & Liefde” .
De cirkel van Troost & Liefde zal straks ook een onderdeel worden van de Bijzondere Herinneringen.
Jouw rouwproces (ik vind het geen fijn woord maar dat is het wel), in jouw eigen wereld, creatief bezig zijn met jouw paneel (of een ander object), iedere dag even (als je dat op kunt brengen) of iedere week een momentje. Dit geeft op een bepaalde manier een soort troost, een moment waarin jouw tranen mogen vloeien en je mag voelen wat je voelt. Je mag het helemaal op jouw eigen manier doen. Ik heb dat ook gemerkt, het is mijn proces, mijn manier van verwerken. Leren omgaan met het verdriet en het gemis. En jij mag dat doen op de wijze die voor jou goed voelt en waar jij steun en of behoefte aan hebt op welke moment dan ook.
Er is geen goed of fout hierin, we gaan allemaal op onze eigen manier met het verdriet en het gemis om en dat is allemaal prima. Blijf vooral bij jezelf.
